Το Terminator 2 είναι μία από τις πιο εμβληματικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας όλων των εποχών και η επιτυχία της έχει επηρεάσει βαθιά την ποπ κουλτούρα, ξεπερνώντας τα όρια του κινηματογράφου. Το Terminator 2D No Fate μεταφέρει στην οθόνη μας τη θρυλική ταινία του Τζέιμς Κάμερον ως ένα 2D παιχνίδι δράσης βγαλμένο από τα arcade των 90s. Ας δούμε αν και πώς τιμάει την κληρονομιά του.
Η ιστορία χωρίζεται χρονικά σε κεφάλαια που καλύπτουν το πριν και το μετά των γεγονότων του Terminator 2, με επίκεντρο βέβαια πάντα τον άνισο πόλεμο της ανθρωπότητας με τις μηχανές. Μέσα από 15 πανέμορφα επίπεδα το παιχνίδι παρουσιάζει καταστάσεις που βλέπουμε λίγο ή καθόλου στην ταινία όπως ο εγκλεισμός της Sarah Connor στο ψυχιατρικό ίδρυμα, συνδέοντας το παρόν με το μέλλον. Παράλληλα, μέσα από το Story mode, σας επιτρέπει να εξερευνήσετε διαφορετικές επιλογές από αυτές που κάνουν οι χαρακτήρες στην ταινία, όπως πχ να σκοτώσετε ή να λυπηθείτε τον Dyson, διαφοροποιώντας έτσι την πορεία των γεγονότων και ξεκλειδώνοντας νέα επίπεδα. Παρόλο που η προσπάθεια εδώ είναι φιλότιμη, η ιστορία είναι γνωστή και οι νέες ιδέες δεν προσφέρουν κάτι ουσιαστικό στο lore, παρά μόνο ελάχιστη έξτρα διάρκεια άμυαλης δράσης και διασκέδασης.
Το παιχνίδι, όπως μαρτυρά και το όνομά του, είναι ένα τυπικό 2D action με γρήγορο ρυθμό, βία και σκληρές μάχες. Η συνεχής κίνηση του χαρακτήρα σας και η κάλυψη/απόκρυψη για την αποφυγή εχθρικών πυρών, αποτελούν βασικά εργαλεία επιβίωσης, ενώ το σωστό timing και τα γρήγορα αντανακλαστικά παίζουν καθοριστικό ρόλο και για να αποφεύγετε παγίδες και εμπόδια. Η εναλλαγή χαρακτήρων γίνεται σε συγκεκριμένα σημεία της ιστορίας και προσφέρει ποικιλία στο gameplay. Έτσι, πχ ο Terminator ελέγχεται σαν «βαριά μονάδα» με περιορισμένη ευκινησία αλλά υψηλή αντοχή και οπλισμό, ενώ ο John και η Sarah Connor είναι πιο ευέλικτοι με ελαφρύτερο οπλισμό και ταχύτερες κινήσεις αποφυγής. Υπάρχουν πίστες που βασίζονται περισσότερο στη stealth προσέγγιση, όπου σας κυνηγάει ο Τ-1000 και κρύβεστε στις σκιές για να επιβιώσετε, καθώς και εντυπωσιακές σκηνές καταδίωξης, όπως το κυνηγητό όπου ο έφηβος John Connor προσπαθεί με την μοτοσικλέτα του να ξεφύγει από ένα τεράστιο φορτηγό.
Οι μάχες έχουν συνεχή ροή και ένταση και δεν επιτρέπουν να χαλαρώσετε ούτε στιγμή. Οι εχθροί ποικίλλουν, από γρήγορες μικρές ρομποτικές μονάδες μέχρι στατικά κανόνια και τα κλασικά απειλητικά Τ-800 οπλισμένα με πολυβόλα. Η νοημοσύνη των εχθρών είναι απλή αλλά λειτουργική, προσφέροντας την πρόκληση που χρειάζεται, κυρίως στους υψηλότερους βαθμούς δυσκολίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι διαφορετικές επιλογές δυσκολίας δεν περιορίζονται μόνο σε μεγαλύτερο damage, αλλά προσθέτουν νέους εχθρούς, περισσότερες παγίδες στις πίστες και λιγότερα continue. Όταν εξαντληθούν όλα τα continue, είστε αναγκασμένος να ξεκινήσετε το story mode από την αρχή, κάτι που μπορεί να σας εκνευρίσει, αν και η συνολική διάρκεια του παιχνιδιού είναι τόσο μικρή (με το ζόρι μία ώρα) που εκ των πραγμάτων δεν χάνετε πολλή πρόοδο. Υπάρχουν αρκετά όπλα που βρίσκετε στην πορεία (κυρίως σαν John Connor), όπως αυτόματα με τεράστια ζώνη πυρός, λέιζερ που κυνηγούν τον στόχο τους και όπλα με τεράστια διατρητική δύναμη. Στο τέλος των επίπέδων υπάρχουν μεγάλα boss όπως τεράστια ρομπότ και φονικές μηχανές που κατακλύζουν όλη την οθόνη προσφέροντας θεαματικές αναμετρήσεις.
Το παιχνίδι προσπαθεί να αντισταθμίσει την μικρή του διάρκεια με έξτρα περιεχόμενο και επιλογές. Όταν ολοκληρώσετε το Story mode, μπορείτε να ασχοληθείτε με το Arcade mode που εστιάζει αποκλειστικά στην δράση, χωρίς το αφηγηματικό κομμάτι. Υπάρχει επίσης το Boss Rush mode που σας βάζει να αντιμετωπίζετε διαδοχικά όλα τα τελικά boss του τίτλου, καθώς και το Infinite mode όπου προσπαθείτε να επιβιώσετε ενάντια σε ατελείωτα κύματα εχθρών. Τέλος, το Mother of the Future mode είναι μια speedrun εκδοχή του παιχνιδιού και η ολοκλήρωσή του ξεκλειδώνει τον τελευταίο και πιο θανατηφόρο βαθμό δυσκολίας. Δυστυχώς, όλες αυτές οι «ενέσεις» replayability απευθύνονται κυρίως στο πολύ φανατικό κοινό των ταινιών Terminator και προσφέρουν ελάχιστα στο παιχνίδι.
Τα pixel art γραφικά του παιχνιδιού είναι πανέμορφα, με ιδιαίτερη προσοχή στη λεπτομέρεια. Όλα τα περιβάλλοντα αποδίδουν με πιστότητα και σεβασμό τις κλασικές σκηνές του Terminator 2. Το μπαρ των μηχανόβιων, το εργαστήριο της Cyberdyne, το χαλυβουργείο στο τέλος της ταινίας, τα δυστοπικά πεδία μάχης του μέλλοντος, αλλά και τοποθεσίες που δεν υπάρχουν στην ταινία, εναλλάσσονται αρμονικά μεταξύ τους και συνθέτουν τη σκοτεινή και απειλητική ατμόσφαιρα που χρειάζεται. Ως προς τον ήχο, το soundtrack αντλεί την έμπνευσή του από τα αξέχαστα μουσικά κομμάτια της ταινίας, σε συνδυασμό με επικές και πένθιμες ηλεκτρονικές συνθέσεις. Πολλές φορές θα καταλήξετε να παγώσετε το παιχνίδι απλά για να απολαύσετε αυτή την μουσική πανδαισία. Τα ηχητικά εφέ συμπληρώνουν την εμπειρία, με την δυναμική και την καθαρότητα των όπλων να ζωντανεύουν κάθε στιγμή βάζοντάς σας για τα καλά στο πολεμικό κλίμα. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει voice acting, παρά μόνο κείμενο, κάτι που ταιριάζει με την όλη retro αισθητική.
Το Terminator 2D No Fate έχει δημιουργηθεί με μεράκι, ως φόρος τιμής σε μια θρυλική ταινία με την οποία πολλοί από εμάς έχουμε μεγαλώσει. Παρά την μικρή του διάρκεια που δεν αφήνει πολλά περιθώρια ενασχόλησης για παραπάνω από ένα σαββατοκύριακο, αποτελεί μια διασκεδαστική old-school εμπειρία και ταυτόχρονα ένα ταξίδι σε αγαπημένες αναμνήσεις.
